İskoçya’nın Glasgow kentinde 1991 yılında 16 yaşındaki Diane Watson’ın okul bahçesinde bıçaklanarak öldürülmesine tanıklık eden arkadaşı Pauline Love Thomson, aradan geçen 35 yılın ardından BBC İskoçya podcast programında konuştu; cinayetin hemen sonrasında yaşananları, ailenin kayıplarını ve medyanın hedef aldığı süreçte verilen hukuk mücadelesini anlattı.
Glasgow’un doğusunda yer alan Whitehill Ortaöğretim Okulu’nda nisan ayında meydana gelen olayda, 15 yaşındaki Barbara Glover yanında getirdiği mutfak bıçağıyla Watson’a saldırdı. Çevredeki öğrencilerin gözü önünde gerçekleşen saldırı anına ilişkin Pauline Love Thomson şu ifadeleri kullandı:
“Yanına gittim, kolumu omzuna doladım. Çünkü bıçağın ne kadar zarar vermiş olabileceğini o anda anlayamamıştım. Büyük bir bıçaktı”
Öğrencilerin yardımıyla yolun karşısındaki aile konutunun girişine kadar taşınan ağır yaralı Watson, burada bilincini kaybetti. Baba Jim Watson kızını eve çıkararak anne Margaret ve 15 yaşındaki kardeşi Alan ile birlikte hayatta tutmaya çalışsa da genç kız kaldırıldığı Glasgow Royal Infirmary Hastanesi’nde yaşamını yitirdi; saldırgan Glover ise polise teslim oldu.
Yargılama ve Basındaki Hedef Göstermeler
Cinayetten üç ay sonra açılan davada ilk tanıklığı üstlenen Thomson, sanığın olay öncesinde Watson’ı bir erkek arkadaş meselesi yüzünden rahatsız ettiğini aktardı. Glover duruşmada kendisine uzun süre zorbalık yapıldığını ileri sürse de görgü tanıkları bu iddiayı yalanladı ve jüri sanığı oybirliğiyle suçlu buldu.
Yaşı 16’dan küçük olduğu için süresiz alıkonulma kararı verilen Glover, sekiz buçuk yıl cezaevinde yattıktan sonra 2000 yılında serbest bırakıldı. Yargılamanın ardından The Herald yazarı Jack McLean ile Marie Claire yazarı Meg Henderson, duruşmaları izlemeden Glover’ın zorbalık savunmasını öne çıkaran ve Watson ailesini hedef alan yazılar kaleme aldı.
Karalama iddialarına karşı yasal bir koruma bulamayan aile, basındaki bu tutum nedeniyle ağır bir sarsıntı geçirdi. Ablasının kaybı ve medyada çizilen haksız tablonun etkisi altında kalan Alan Watson, cinayetin üzerinden iki yıl geçmeden yaşamına son verdi.
Leveson Soruşturması ve Ailenin Mücadelesi
Çocuklarını kaybeden Margaret Watson, basın etik kurallarının işletilmesi amacıyla uzun yıllar resmi makamlar ve sivil kampanyalar nezdinde girişimlerde bulundu. Watson, Kasım 2011’de yürütülen Leveson Soruşturması’nda tanık sıfatıyla şu beyanda bulundu:
“Bir insan öldü diye itibarı da onunla birlikte ölmemeli. Ruh hâli bozuk bir gazetecinin keyfine göre lekelenmemeli”
Baba Jim Watson 2020’de 69 yaşında, anne Margaret Watson ise bir yıl sonra 71 yaşında hayatını kaybederken, her iki yayın organı da aile hayattayken özür yayımladı. Alan’ın çocukluk arkadaşı Andy Thomson ile 34 yıldır evli olan Pauline, yaşanan travmaların üstesinden dayanışma içinde geldiklerini belirtti.
Kayıpların ardından geçen yılları ve verdikleri mücadeleyi aktaran Andy Thomson, yaşanan sürece dair şu sözleri kaydetti:
“Bununla baş etmek bize kaldı ve birbirimize yardım ettik. Hayatımızın tamamı travmadan ibaret değildi; kesinlikle değildi. Ama travma da hayatımızın bir parçası oldu”
Thomson, hayatını kaybeden iki gencin medya metinlerindeki isimlerden ibaret görülmemesi gerektiğini belirterek açıklamasını şu sözlerle tamamladı:
“İnsanların onları birer çocuk olarak daha iyi tanımasını istedik. Çünkü onlar buydu: Çocuktular. Bugün hâlâ hayatta olması gereken, sıradan iki genç.”
Yorumlar kapalı.