ABD’nin Boston kentinde 1919 yılında alkol üretimi amacıyla işletilen 8,7 milyon litrelik endüstriyel depolama tankının patlaması sonucu meydana gelen kaza, 21 kişinin ölümüne ve yüzlerce kişinin yaralanmasına yol açtı. İnfilakın ardından saatte 56 kilometre hızla çevreye yayılan 8 metrelik sıvı kütlesi, bölgedeki altyapıda geniş çaplı yıkıma neden oldu.
Endüstriyel tesisteki çelik haznede tutulan ham maddenin fermantasyon süreci, mevsim normallerinin üzerinde seyreden hava sıcaklığıyla birleşerek tank içindeki gaz basıncını kritik seviyelere taşıdı. Çelik levhaların genleşme direncini aşan iç basınç, muazzam bir patlamaya yol açarak tank gövdesinin şarapnel etkisiyle çevre yapılara saçılmasına sebebiyet verdi.
Basınç boşalmasıyla açığa çıkan yüksek kinetik enerji, 8 metreye ulaşan yapışkan dalgayı saatte 56 kilometre süratle ana arterlere ve yerleşim alanlarına doğru sürükledi. Ağır kütleli akışkan, güzergahı üzerindeki tünelleri, konutları ve demir yolu köprülerini yıkarak sokaklardaki yayalar ile araçları içine çekti. Enkaz darbeleri ve boğulma neticesinde 21 kişi yaşamını yitirirken, çok sayıda yaralı hastanelere sevk edildi.
Kaza sonrasında liman havzası ve kanalizasyon hatlarını tıkayan tonlarca kalıntının şehir merkezinden arındırılması aylar süren temizlik operasyonlarını gerektirdi. Binaların temellerine nüfuz eden yapışkan madde sıcak havalarda yoğun koku yaymayı sürdürürken, facia sanayi tesislerinde kimyasal depolama ve yapısal güvenlik denetimlerinin yasal çerçevesini köklü biçimde dönüştürdü.
Yorumlar kapalı.